งานบุญสมัยก่อนสนุกกว่าสมัยนี้มาก อย่างงานสงกรานต์นี่ ญาติโยมมาอยู่วัดกันทั้งสามวัน ก่อพระเจดีย์ทราย สรงน้ำพระ ขนทรายเข้าวัดกันตั้งแต่เช้ามืด
งานเทศน์มหาชาติเป็นงานใหญ่ประจำปี เทศน์กันทั้งสิบสามกัณฑ์ตั้งแต่เช้าจรดค่ำ ชาวบ้านจับจองเป็นเจ้าภาพกัณฑ์เทศน์กันแทบไม่ทัน ใครเป็นเจ้าภาพกัณฑ์มัทรีถือว่ามีหน้ามีตาที่สุด
ออกพรรษาก็มีตักบาตรเทโว ข้าวต้มลูกโยนนี่เด็ก ๆ ชอบกันนัก แม่ครัวทั้งหมู่บ้านมากางเต็นท์หุงหาอาหารกันในวัด ควันไฟลอยทั้งวัน กลิ่นแกงหอมไปถึงท่าน้ำ
ที่อาตมาจำได้แม่นคืองานลอยกระทงที่คลองหน้าวัด สมัยนั้นกระทงทำจากใบตองกับหยวกกล้วยทั้งนั้น แสงเทียนนับร้อยดวงลอยไปตามน้ำ เงียบสงบจนได้ยินเสียงสวดมนต์จากในโบสถ์
เดี๋ยวนี้งานบุญสั้นลง คนรีบขึ้น แต่อาตมาก็ยังดีใจที่ลูกหลานยังกลับมาวัดกันทุกปี ประเพณีจะเปลี่ยนรูปไปบ้างก็ไม่เป็นไร ขอเพียงใจยังอยู่ก็พอ